چو بخت عرب بر عجم چیره شد                          همی بخت ساسانیان تیره شد

بر آمد ز شاهان جهان رو  قفیز                          نهان شد زر و گشت پیدا پشیز

دگرگونه شد چرخ گردون بچهر                           ز آزادگان پاک ببرید مهر

به ایرانیان زار و گریان شدم                              ز ساسانیان نیز بریان شدم

  دریغ آن سر و تاج و آن مهر وداد                     که خواهد شدن تخت شاهی بباد

کز این پس شکست آید از تازیان                  ستاره نگردد مگر بر زیان

چو با تخت منبر برابر شود                             همه نام بوبکر و عمر شود

تبه گردد این رنج های دراز                             نشیبی دراز است پیشش فراز

نه تخت و نه دیهیم بینی نه شهر                     ز اختر همه تازیان راست بهر

ز پیمان بگردند و ز راستی                             گرامی شود گژی و کاستی

رباید همی این از آن آن از این                      ز نفرین ندانند باز آفرین

نهانی بتر ز آشکارا شود                            دل مردمان سنگ خارا شود

شود بنده ی بی  هنر شهریار                     نژاد و بزرگی نیاید بکار

به گیتی نماند کسی را وفا                           روان و زبان ها شود پر جفا

از ایران و از ترک و از تازیان                          نژادی پدید آید اند میان

نه دهقان  همه ترک و تازی بود                   سخن ها بکردار بازی بود

نه جشن و نه رامش نه کوهر نه نام            بکوشش زهر گونه سازند دام

بریزند خون از پی خواسته                      شود روز گار بد آراسته

زیان کسان از پی سود خویش              بجویند و دین اندر آرند پیش

ز پیشی و بیشی ندارند هوش            خورش نان کشکین و پشمینه پوش

چو بسیار از این داستان بگذرد            کسی سوی آزادگان ننگرد

در جای دیگر فردوسی در نامه ای از زبان پور هرمزد شاه به سعد وقاص :

یکی نامه ای بر حریر سفید                   نوشتند و پر بیم و چندی امید

بعنوان بر از پور هرمزد شاه                   جهان پهلوان رستم کینه خواه

سوی سعد وقاص جویند جنگ              پر از رای و پر دانش و پر درنگ

بمن باز گوی آنکه شاه تو کیست         چه مردی و آیین و راه تو چیست

بگرد که جوئی همی دستگاه                 برهنه سپهبد برهنه سپاه

به نانی تو سیری و هم گرسنه             نه پیل و نه تخت و نه بار و بنه

زشیر شتر خوردن و سوسمار            عرب را به جایی رسیده ست کار

که فر کیانی کند آرزو                     تفو بر تو ای چرخ گردون تفو

شما را به دیده درون شرم نیست         ز راه خرد مهر و آزرم نیست

بدین چهر و این مهر و این راه و خوی    همی تخت و تاج آیدت آرزوی

جهان گر باندازه جوئی همی                سخن بر گزافه نگوئی همی

سخنگوی مردی بر ما فرست                   جهاندیده و گرد دانا فرست

بدان تا بگوید که رای تو چیست            به تخت کیان رهنمای تو کیست

فردوسی بزرگ

دوستان عزیز جهت عضویت در وبلاگ و دسترسی به تمامی مطالب در قسمت عضویت ثبت نام کنید

با تشکر

Bamaram.loxblog.com/member.php

بابک خرمدین نماد وفاداری به ایران و پایداری در برابر اعراب

حتما درباره ی بابک خرمدین تا کنون شنیده اید!
سردار بزرگ ایرانی که از آذربایجان کنونی بر علیه حکومت اعراب که پس از حمله شان به ایران به پاکرده بودن به پا خاست...
ولی ماجرا به همینجا ختم نمی شود!

بقیه در ادامه...

*درس اول**: ما يک کشور بزرگ بوديم، روسيه ارتش قوي داشت، دولت ايران ببو بود.
در جنگ هاي ايران و روس بخش وسيعي از ايران سابق تبديل شد به روسيه فعلي. به
همين دليل ما سه شعار مهم را سي سال مي دهيم: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس،
مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس دوم**: انقلاب مشروطه اتفاق افتاد، مشروطه خواهان که به آنها افتخار مي
کنيم، به سفارت انگليس پناهنده شدند، کلنل روس مجلس ملت و کشور را به توپ بست.
روس ها پادشاه ديکتاتور را پناه دادند. در تمام مدت انقلاب مشروطه روس ها
مخالف مشروطه و انگليس ها طرفدار مشروطه بودند، به همين دليل ما هم مشروطه را
دوست داريم، هم شعار مي دهيم: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس سوم**: کمونيست ها در روسيه سرکار آمدند، آنها تمام قراردادهاي ظالمانه
با ايران را مي خواستند لغو کنند، اما نکردند. در عوض تصميم گرفتند جمهوري
گيلان را ايجاد کنند تا به جاي اين که کمونيست هاي گيلان که فرق کمونيسم با
ازون برون را نمي دانستند و پيشنمازشان رهبر حزب کمونيست شان هم بود، بروند به
روسيه، روسيه بيايد به گيلان. در نتيجه ميرزا کوچک خان مستقيما بوسيله روس ها
کشته شد، سرش را هم فرستادند براي رضا شاه. به همين دليل ما سالهاست شعار مي
دهيم: مرگ بر انگليس، مرگ بر آمريکا، مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس چهارم**: رضا شاه ديکتاتور بزرگي بود و همه را کشت، مثلا 53 نفر از اعضاي
حزب کمونيست را دستگير کرد و يکي از آنها، تقي اراني در زندان کشته شد، بعد
بقيه اعضاي کميته مرکزي، يعني همان 52 نفر ديگر به روسيه پناهنده شدند و به
دليل همين که به روسيه پناهنده شده بودند، در آنجا کشته شدند يا تبعيد شدند يا
بيچاره شدند. به همين دليل کمونيست هاي ايران و ساير ايرانيان که حداقل نيم
ساعتي توده اي بوده اند، هميشه شعار مي دهند: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس،
مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس پنجم**: جنگ دوم جهاني اتفاق افتاد. ايران تبديل به پل پيروزي شد. آمريکا
و انگليس از روي اين پل رد شدند تا به روسيه کمک کنند، در عوض وقتي روسيه
پيروز شد، اولين کاري که کرد، اين بود که چون کشور کوچکي بود، تصميم گرفت
آذربايجان را هم براي خودش بردارد. آذربايجان و کردستان يک سال از ايران جدا
شدند و به همين دليل روشنفکران و سياستمداران ما هميشه شعار مي دهند: مرگ بر
آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس ششم**: دولت مصدق سرکار آمد، مصدق چون مخالف روسيه بود، به عنوان طرفدار
انگليس شناخته شد، اما چون عليه انگليس مبارزه کرد، معلوم شد آمريکايي است.
مخالف اصلي مصدق در طول سه سال حزب توده بود، و يک صبح تا شب هم آمريکا کودتا
کرد. بعد از کودتا هم اولين دولتي که کودتا را برسميت شناخت، شوروي بود. توده
اي ها هم به شوروي پناهنده شدند، تعدادي از آنها در شوروي بيچاره شدند، تبعيد
شدند، اعدام شدند و تعدادي از آنها هم زماني که در شوروي پناهنده بودند،
طرفدار اقدامات دولت شاه در اصلاحات ارضي بودند. در نتيجه ما ايرانيان هرگز
فراموش نمي کنيم که بايد شعار بدهيم: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ بر
اسرائيل.*
* *
*درس هفتم**: آمريکايي ها انقلاب سفيد کردند، انگليسي ها هم رفتند پي کارشان،
حکومت در دهه چهل کاملا دست آمريکا افتاد، روس ها و توده اي ها اصلاحات ارضي
را تائيد کردند، توده اي ها مشغول آموختن دروس پزشکي در شوروي شدند، تعدادي از
آنها هم در شوروي تبعيد، کشته و يا بدبخت شدند و برخي از پناهندگان به شوروي
فرار کردند و اين بار از دست شوروي به ايران پناهنده شدند، در نتيجه روشنفکران
ايراني همواره چپ باقي ماندند و هرگز فراموش نکردند که شعار بدهند: مرگ بر
آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس هشتم**: در ايران انقلاب مسلحانه آغاز شد. نيروهاي مسلح و فداکار،
آمريکايي ها را کشتند، تعدادي از آنها براي جنگ با اسرائيل رفتند. آنها براي
کمک به سوي شوروي رفتند، شوروي به آنها گفت که انقلاب مسلحانه کار غلطي است،
بهتر است اطلاعات جمع کنند و به شوروي بدهند تا شوروي با آمريکا بجنگد. درست
در همان زماني که اين افراد کشته مي شدند، دولت چين و شوروي با ايران روابط
درخشان داشت و ايرانيان همواره ياد گرفتند شعار بدهند: مرگ بر آمريکا، مرگ بر
انگليس، مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس نهم**: انقلاب ايران در سال 1357 اتفاق افتاد، سفارت آمريکا اشغال شد،
سفارت اسرائيل محو شد، رايطه ايران و انگليس همواره در تمام اين مدت تيره و
تار بود، سفارت روسيه روز بروز بزرگتر شد، سفارت روسيه هم با توده اي ها رابطه
داشت، هم با فدائي ها، هم با مجاهدين، هم با حزب اللهي ها، به همه هم مي گفت:
خط امام بهترين خط از نظر خط شناسي است. توده اي ها و فدائيان در جبهه اي که
روسيه در آن به عراق کمک مي کرد کشته مي شدند، اما با سپاه و کميته همکاري مي
کردند، دولت ايران کمونيست ها را دستگير کرد. کمونيست ها از دست جمهوري اسلامي
به آمريکا، انگليس و روسيه پناهنده شدند، بعدا از دست روسيه به آمريکا و
انگليس پناهنده شدند و در آنجا شعار دادند: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ
بر اسرائيل.*
* *
*درس دهم**: جنگ آغاز شد. صدام حسين کمونيست بود، موشک صدام حسين سوخو و اسلحه
اش کلاشينکف و کاتيوشا بود، ما با موشک آمريکايي و توپ آمريکايي و مسلسل
آمريکايي عليه کساني که اسم حزب شان حزب بعث بود، مي جنگيديم. در تمام مدت جنگ
شوروي به صدام کمک مي کرد و به ايران کمک نمي کرد، ما در طول جنگ ياد گرفتيم
که صدام آمريکايي است، انگليسي است و اسرائيلي است. در حالي که آمريکا صدام را
نابود کرد، اسرائيل هم عراق را بمباران کرد و عاقبت هم دشمن ما را آمريکا و
انگليس از بين بردند و در تمام اين مدت روسيه و ونزوئلا و کوبا آخرين طرفداران
صدام بودند. و ما همواره شعار مي داديم: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ بر
اسرائيل.*
* *
*درس يازدهم**: شوروي سقوط کرد. امام خميني سقوط کمونيسم را پيش بيني کرد،
روسيه شد بيست کشور و پنج کشور آن در درياي خزر ماندند، زماني که يک کشور بود
و شاه خائن بود، سهم ما از خزر 50 درصد بود، بعد تبديل شد به 20 درصد، بعد
رسيد به 15 درصد، بعد رسيد به 12.5 درصد، بعد کم تر شد و کم تر شد، ما مي
توانستيم اعلام کنيم که ايران هم تبديل به پنج کشور شده است، و در نتيجه 50
درصد بگيريم، اما ما چون گاز لازم نداريم و نفت داريم و تا زمان ظهور حضرت هم
مشکل انرژي نداريم و بعد از آن هم با نور تغذيه مي کنيم، همچنان معتقديم
آمريکا و انگليس و اسرائيل بايد از آذربايجان و ترکمنستان و روسيه و تاجيکستان
و غيره بيرون بروند تا پاي برهنه ما باشد و پوتين که وقتي به تهران آمد، شعار
مي دهيم: مرگ بر آمريکا، مرگ بر انگليس، مرگ بر اسرائيل.*
* *
*درس دوازدهم**: ما از آمريکا و انگليس و اسرائيل بيزاريم، روسيه از اينکه ما
از آمريکا و انگليس و اسرائيل بيزاريم خوشحال است. ما مي خواهيم بجنگيم، روس
ها به ما اسلحه مي دهند و از ما پول مي گيرند و ما مي گوئيم مرگ بر آمريکا، ما
مي خواهيم در سازمان ملل از انرژي هسته اي دفاع کنيم و چين و شوروي عليه ما
راي مي دهند و ما مي گوئيم: مرگ بر انگليس، ما مي خواهيم بوشهر را راه
بيندازيم و روس ها که طرف قرارداد هستند، راه نمي اندازند و ما مي گوئيم مرگ
بر اسرائيل. ما با مافيا مخالفيم، در نتيجه با اروپا مي جنگيم و مافياي روسي
دوست ماست. ما با آمريکا مخالفيم، در نتيجه روسيه از دشمني ما با آمريکا پول
در مي آورد، ما با اسرائيل مخالفيم، در نتيجه روسيه هم به ما اهانت مي کند، هم
پول ما را مي گيرد.*
*فردا پوتين به تهران مي آيد تا مثل تمام اين 150 سال پاهاي برهنه ملت را له
کند، و ما بايد يادمان نرود که حتما شعار بدهيم: مرگ بر آمريکا، مرگ بر
انگليس، مرگ بر اسرائيل*

*ما ملتی فهیم ، بزرگ ، باهوش ، با اراده ، قوی ، غیرتمند و خیلی چیزهای دهن
پرکن خفن هستیم!!!*
*اما یک اشکال کوچک داریم ، آن هم اینکه از تمامی علوم رایج فقط تاریخ را بلد
نیستیم ، که آن هم اصلا مهم نیست و تک ماده میزنیم ! و تازه به حول قوه الهی
و مدد مقامات عظمی داریم میرویم که کم کم اصلا درس تاریخ و درسهای تاریخ را از
بیخ گل بگیریم و کلا بی خیال شویم این صاب مرده را....*

نظر و شرکت در نظر سنجی یادتون نره

بقیه در ادامه

نظر فراموش نشه!

بقیه تو ادامه مطلب

لطفا در نظر سنجی شرکت کنید

بیائیم نخندیم . . .

به سرآستین پاره ی کارگری که دیوارت را می چیند و به تو می گوید،ارباب

نخند

به پسرکی که آدامس می فروشد و تو هرگز نمی خری.

نخند

به پیرمردی که در پیاده رو به زحمت راه می رود و شاید چندثانیه ی کوتاه معطلت کند.

نخند

به دبیری که دست و عینکش گچی است و یقه ی پیراهنش جمع شده.

نخند

به دستان پدرت،

به جاروکردن مادرت،

به همسایه ای که هرصبح نان سنگک می گیرد،

به راننده ی چاق اتوبوس ،

به رفتگری که درگرمای تیرماه کلاه پشمی به سردارد،

به راننده ی آژانسی که چرت می زند،

به پلیسی که سرچهارراه باکلاه صورتش رابادمی زند،

به مجری نیمه شب رادیو،

به مردی که روی چهارپایه می رود تا شماره ی کنتور برقتان را بنویسد،

به جوانی که قالی پنج متری روی کولش انداخته ودرکوچه ها جارمی زند،

به بازاریابی که نمونه اجناسش را روی میزت می ریزد،

به پارگی ریزجوراب کسی در مجلسی،

به پشت و رو بودن چادر پیرزنی درخیابان،

به پسری که ته صف نانوایی ایستاده،

به مردی که درخیابانی شلوغ ماشینش پنچرشده،

به مسافری که سوارتاکسی می شود و بلند سلام می گوید،

به فروشنده ای که به جای پول خرد به تو آدامس می دهد،

به زنی که باکیفی بردوش به دستی نان دارد و به دستی چندکیسه میوه وسبزی،

به هول شدن همکلاسی ات پای تخته،

به مردی که دربانک ازتو می خواهد برایش برگه ای پرکنی،

به اشتباه لفظی بازیگرنمایشی،

نخند

نخند ، دنیا ارزشش را ندارد که تو به خردترین رفتارهای نابجای آدمها بخندی

که هرگز نمیدانی چه دنیای بزرگ و پردردسری دارند

آدمهایی که هرکدام برای خود وخانواده ای همه چیز و همه کسند!

آدمهایی که به خاطر روزیشان تقلا می کنند،

بارمی برند،

بی خوابی می کشند،

کهنه می پوشند،

جارمی زنند

سرما و گرما می کشند،

وگاهی خجالت هم می کشند،.......خیلی ساده

آیا میدانید؟اعراب به ما آموختند که آنچه را که میخوریم "غذا" بنامیم
و حال آنکه در
زبان عربی غذا به "پس آب شتر" گفته میشود.

اعراب به ما آموختند که برای شمارش جمعیّتمان کلمۀ "نفر" را استفاده کنیم
و حال آنکه در زبان عربی حیوان را با... این کلمه میشمارند و انسان را با کلمۀ "تن" میشمارند؟ شما ۵ تن آل عبا و ۷۲ تن صحرای کربلا را بخوبی میشناسید.

اعراب به ما آموختند که "صدای سگ" را "پارس" بگوئیم و حال آنکه این کلمه
نام کشور عزیزمان میباشد؟

اعراب به ما آموختند که "شاهنامه آخرش خوش است" و حال آنکه فردوسی در
انتهای شاهنامه از شکست ایرانیان سخن میگوید.

آیا بیشتر از این میشود به یک ملّت اهانت کرد و همین ملّت هنوز نمیفهمد
که به کسانی احترام میگذارد که به او نهایت حقارت را روا داشته اند و
هنوز با استفادۀ همین کلمات به ریشش می خندد.

آیا در کتاب سفینه البهار نمیخوانیم که بالاترین ایرانی از پست ترین عرب
پست تر است؟!!!!
حد اقلّ بیائید با یک انقلاب فرهنگی این کلمات و این افکار (حقارت پذیری)
را کنار بگذاریم.
بجای "غذا" بگوئیم "خوراک"
بجای "نفر" بگوئیم "تعداد"
بجای "پارس سگ" بگوئیم "واق زدن سگ"
بجای " شاهنامه آخرش خوش است " بگوئیم "جوجه را آخر پائیز میشمارند!

نظر یادتون نره...

این عکسها مطعلق به یک Indoor Beach در ژاپن است!عجب جاییه!!!

نظر فراموش نشه!

بقیه عکسها در ادامه!

"When you love somebody,

your eyelashes go up and down

and little stars come out of you."

"Love is when you tell a guy you like his shirt, then he wears it everyday."

"Love is when someone hurts you. And you get so mad but you don't yell at him because you know it would hurt his feelings."

"Love is when you go out to eat and give somebody most of your French fries without making them give you any of theirs."

"Love is when a girl puts on perfume and a boy puts on shaving cologne and they go out and smile to each other."

"Love is when my mommy makes coffee for my daddy and she takes a sip before giving it to him, to make sure the taste is OK."

"You can break love, but it won't die."

"I know my older sister loves me because she gives me all her old clothes and has to go out and buy new ones."

"Love is when mommy sees daddy smelly and sweaty and still says he is handsome."

پارسي را پاس داريم
پس از حمله عربها به ايران چون در زبان آنها چهار حرف ( گ چ پ ژ ) وجود نداشت هر واژه يا نامی که در زبان پارسی با اين چهار حرف بود را دگرگون کردند و به جای "گ" از "ج" , بجای "چ" از "ج" , بجای "پ" از "ب" و بجای "ژ" از "ز" استفاده کردند و هشت حرف نيز از زبان عربی به درون زبان پارسی آمد (ث ح ص ض ط ظ ع ق ) پس هر واژه ای با اين هشت حرف ديديد دنبال مساوی پارسی آن بگرديد.


به جاي اول بگو نخست
به جاي اولين بگو نخستين
به جاي ابتدا بگو نخست
به جاي شروع بگو آغاز
به جاي لباس بگو پوشاك- جامه
به جاي فتح يا ظفر بگو پيروزي

صد ها واژه دیگه در ادامه نظر بدید ممنون میشم!